Fulltime Vanlife = Fulltime samen

“Met z´n tweeën een jaar lang in een Nugget? Dan moeten jullie wel erg verliefd zijn!” schreef een mede-Nugget-rijder ons laatst. Tja, het klinkt wellicht uitdagend om een jaar lang in minder dan 10m2 te wonen, maar de vraag is: is het woonoppervlak uitdagend of is het vooral het altijd samen zijn?

84% kleiner

Twee jaar geleden kochten wij een appartement van 60m2 in onze hoofdstad. Hoewel de meeste mensen het probeerden te verbloemen, kon je aan de blikken zien dat zij dit opmerkelijk vonden. Want: als je 30 bent koop je toch een gezinswoning met een tuin? Dat wij hier anders over dachten (denken) was voor sommige mensen lastig te bevatten. Toen we twee jaar later nog eens 84% kleiner gingen wonen hebben we maar niet meer geprobeerd het uit te leggen 😊.

Het wonen in een busje is niet hetzelfde als wonen in een huis. Dit heeft vooral te maken met het feit dat vanlife zich met name buiten afspeelt. Je bent veel bewuster van de natuur om je heen, omdat je op de meeste plekken waar je staat ook daadwerkelijk deel uitmaakt van de natuur. Dat gevoel van vrijheid is heerlijk en zorgt ervoor dat onze leefruimte dus veel groter is dan de inhoud van het busje. De uitdaging zit hem voor ons dus niet zozeer in het woonoppervlak. Hoe gaat het dan met het altijd samen zijn?

Nooit meer alleen

Laatst tijdens een boswandeling besloot Adriaan een heuvel op te klimmen om te kijken of we de route konden afsnijden. Al snel verloor ik hem uit het oog. Een van de spaarzame momenten dat we niet samen waren. Maar in plaats van dat ik daar even van genoot, raakte ik lichtelijk in paniek: “wat doe ik als hij niet meer terugkomt”. Allerlei horrorscenario’s spookten door mijn hoofd. Een paar minuten later dook hij gelukkig weer op, ik was in tijden niet zo blij geweest om hem weer te zien 😊.

Het is gek dat je zo gewend raakt aan het leven samen en dat je je eigenlijk meteen radeloos voelt als iemand er eventjes niet meer is. Het is waarschijnlijk slechts een kwestie van gewenning. Thuis had ik dat ook altijd als Adriaan op reis ging. Dan voelde ik mij de eerste nacht alleen altijd een beetje bang, de nachten daarna was het één groot feest omdat ik het hele bed voor mijzelf had.

Irritaties zijn er natuurlijk af en toe en hier en daar een keer een ruzie, net als in een “gewoon” huis. Maar als je alleen elkaar hebt word je wel gedwongen dit snel uit te spreken (anders is er niemand waar je je belevingen aan kwijt kunt). Van tevoren is het eigenlijk niet zo goed voor te stellen hoe het is om altijd samen te zijn, maar nu we bijna 4 maanden onderweg zijn kan ik mij niet meer voorstellen hoe het is om niet samen te zijn….